عفت آقایاری
جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، نه‌تنها یک درگیری نظامی، بلکه آزمونی برای سنجش وزن واقعی قدرت دو طرف بود.
رسانه‌های داخلی، این جنگ را نقطه‌ای تعیین‌کننده در تغییر موازنه قدرت منطقه‌ای توصیف کرده‌اند.
ناکامی اسرائیل در دستیابی به اهداف راهبردی، توان پاسخ‌گویی و بازدارندگی ایران
آغاز جنگ؛ حمله‌ای پرهزینه و بی‌نتیجه برای اسرائیل بود.
اسرائیل جنگ را با حملات گسترده و غافلگیرانه به تأسیسات هسته‌ای و مراکز فرماندهی ایران آغاز کرد.
هدف اعلامی تل‌آویو «رفع تهدید هسته‌ای ایران» بود، اما همان‌طور که تحلیل‌های داخلی تأکید می‌کنند، این حملات نتوانست ساختار اصلی توان دفاعی و تهاجمی ایران را مختل کند.
در ساعات نخست، چند مرکز حساس آسیب دید، اما شبکه فرماندهی و سامانه‌های پدافندی ایران به‌سرعت فعال شدند و پاسخ متقابل آغاز شد.
موشک‌های ایرانی به هشت هدف راهبردی اسرائیل اصابت کردند، خسارات زیرساختی «گسترده» بوده، تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که برخی پایگاه‌ها و مراکز انرژی اسرائیل آسیب جدی دیده‌اند.
این داده‌ها با تحلیل‌های رسانه‌های داخلی همخوان است؛ رسانه‌هایی که تأکید دارند پاسخ ایران «سنگین‌تر از تصور اولیه» بوده است.
یکی از مهم‌ترین منابع تحلیلی که رسانه‌های داخلی به آن استناد کرده‌اند، گفت‌وگوی دنیس سیترینوویچ—رئیس سابق میز ایران در اطلاعات ارتش اسرائیل—است.
او در گفت‌وگو با رادیوفردا (نقل‌شده در مشرق) تأکید می‌کند که اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه به دستاورد راهبردی نرسیده است.
«ایران همچنان ظرفیت ساخت موشک‌ها را دارد»
«ایران در حال بازسازی ظرفیت غنی‌سازی است»
«دستاوردهای اسرائیل، تاکتیکی بود نه راهبردی»این اعترافات، در رسانه‌های داخلی به‌عنوان سندی بر ناکامی اسرائیل و پایداری توان ایران تحلیل شده است.
به‌ویژه آن‌که حملات ایران به عمق سرزمین‌های اشغالی، برای نخستین‌بار در این سطح، نشان داد که تهران توان ضربه‌زنی مستقیم و مؤثر دارد.
بر اساس تحلیل‌های رسانه‌های داخلی، جنگ ۱۲ روزه چند پیامد مهم داشت: شکست راهبردی اسرائیل
اسرائیل نتوانست برنامه هسته‌ای ایران را متوقف کند، توان موشکی ایران را محدود کند و یا بازدارندگی پایدار ایجاد کند
ایران نشان داد که توان پاسخ‌گویی سریع و گسترده دارد، شبکه دفاعی و تهاجمی‌اش انعطاف‌پذیر است و حملات اسرائیل نمی‌تواند ساختار دفاعی کشور را از کار بیندازد
اسرائیل در این جنگ به هدف راهبردی نرسید و ایران توانست بازدارندگی خود را تثبیت کند.
این جنگ نشان داد که عصر حملات یک‌طرفه اسرائیل پایان یافته، ایران توان پاسخ‌گویی متقارن و مؤثر دارد و موازنه قدرت منطقه‌ای وارد مرحله‌ای جدید شده است.
