سال های سال است مسئولین شهر و مردم مشگين شهر از ترافیک بافت مرکزی گلايه مندند و همیشه سعی کرده اند به فکر ارائه راهکاری برای برون رفت از آن باشند. از سالهاي گذشته برای آرام نمودن ترافیک این منطقه که قسمتی از شریان اصلی شهر می باشد، مسئولین چاره اي جز يك طرفه كردن خيابانها مطرح نکرده اندکه خود علاوه بر سردرگمی شهروندان، بر مصرف سوخت و اتلاف وقت شهروندان افزوده است. حالا بعد از مدتها شوراي ترافيك در اقدامي جديد نسبت به يك طرفه كردن برخي از خيابانها اقدام كرده است، اقدامي كه به گفته برخي از آنها آزمايشي است ولي مي رود كه اين طرح ثابت شود. آنها خود مي دانند كه یک طرفه شدن خیابان ها نمی تواند درمان قطعی باشد چراکه اگر چنین بود، باید با اجرای این طرح و طرح پارکبان حجم ترافیک بافت مرکزی شهر هم کم می شد در حالی که این امر اتفاق نیفتاد. مسئولان چاره اي هم جز اين ندارند چرا كه هيچ آينده نگري و چشم اندازي براي مشگين شهر ترسيم نكرده بودند و حالا بعد از مدتها گرفتار اين معضل شهري شده اند.

ولی می توان این موضوع را با ارائه چندين راهكار کامل نمود که امیدواریم مسئولین نیز با جدیت در راه حل این مشکل جدی اقدام کننند.

1- ایجاد و احداث چندين پارکینگ جانبی در بافت مرکزی شهر با دسترسی به خیابانهای اصلی.

2- پرهیز از ایجاد و صدور مجوز براي مراکز عمومی ترافیک زا مثل بانك ها و ادارات در محدوده بافت مركزي شهر.

3- جلوگیری از ایجاد واحدهای جدید تجاری در بافت بدون پارکینگ مورد نیاز مشتری و مالک.

4- تلاش براي ترويج فرهنگ رانندگي و پرهيز از پارك دوبله و توقف هاي بي مورد بويژه براي رانندگان حمل و نقل عمومي.

اگر به اين موارد عمل نشود مطمئنا در چند سال آينده شاهد ممنوعيت كامل خودروها براي تردد در خيابانها اصلي خواهيم شد چرا كه هر روز كه بر تعداد خودروها اضافه مي شود ولي خيابان هاي ما همان خيابانهاي 100 سال پيش هستند پس چرا بجاي ايجاد ظرفيت و احداث خيابانهاي جديد و انتقال بانکها و مراكز تجاري و اداري به حاشيه شهر كه زمينه توسعه اين مناطق را نيز بدنبال خواهد داشت بدنبال ايجاد محدوديت باشيم. محدوديتي كه بی شک به جز ایجاد مشکلات عدیده برای شهروندان مشگين شهر چيز ديگري به دنبال نخواهد داشت.

از سوی ديگر برخي مواقع يك طرفه كردن خيابانها در جاي خود امري مثبت است چرا كه باعث مي شود برخي مسافران و حتي همشهريان ضمن عبور از خيابانهاي فرعي بيشتر با چهره شهر آشنا شوند و زمينه اي هم براي رشد و توسعه آن مناطق بويژه كسبه ها ايجاد شود ولي آيا برخي خيابانها مثل خيابان تربيت كه مشاغلي چون خريداران نون خشك و اوراق فلزي و پلاستيكي درآن تجميع شده اند و ساختمانهاي آن اكثر فرسوده و هيچ زيبايي از لحاظ شهرسازي و معماري ندارند آيا برازنده است نشان هويت مشگين شهر باشد؟ خياباني كه بخاطر يك طرفه بودن اكثر مسافران را ملزم به عبور از اين خيابان مي كند و ذهنيت كلي از مشگين شهر را در ذهن مسافران ايجاد مي كند. پس لازم است كه قبل از يك طرفه شدن چهره برخي خيابانها را عوض و زمينه را براي آينده شهر مشگين شهر با ديدگاه علمي فراهم كنيم.