به گزارش ساوالان خبر: آتش نشانی یکی از معدود مشاغلی است که در آن قبل از هر چیزی باید ایثار را سرلوحه کار خود قرار داد. بقیه ابعاد حوزه این شغل در حاشیه قرار گرفته و پس از اولین روز خدمت، آنچه هرلحظه در فکر و برنامه زندگی یک آتش‌نشان نمود دارد، از خودگذشتگی تا حد مرگ برای نجات زندگی فردی است که هیچ شناختی از او ندارد و هرگز او را ندیده است.

روز ۷ مهرماه در تقویم کشور برای تقدیر از رشادت‌های آتش‌نشانان به عنوان روز ملی آتش‌نشانی و ایمنی نامگذاری شده است .علت انتخاب این روز هم به این دلیل است که ۷ مهر‌ماه سال ۱۳۵۹ پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق از سوی دشمن مورد حمله هوایی قرار گرفت.

پس از این اتفاق آتش‌نشانان برای اطفای حریق وارد عمل شدند، در حین اطفای حریق بار دیگر این پالایشگاه بمباران شد و تعداد زیادی از آتش‌نشانان در این حادثه شهید شدند.‌۲۰ سال بعد از این حادثه، طرح تعیین روز آتش‌نشانی و ایمنی در سال ۱۳۷۹ توسط ستاد هماهنگی امور ایمنی و آتش‌نشانی کشور پیشنهاد و توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور تأیید شد.

از سویی دیگر اما سابقه تأسیس سازمان آتش‌نشانی در ایران به سال ۱۲۲۱ در شهر تبریز باز می‌گردد؛ بعد از شهر تبریز دومین و سومین واحد‌های آتش‌نشانی رسمی در جنوب کشور و در شهر‌های مسجد سلیمان و آبادان برای حفظ تأسیسات ایجاد شده در پالایشگاه آن شهر‌ها تأسیس شد. اولین پایگاه آتش‌نشانی در شهر تهران نیز در سال ۱۳۰۳ تأسیس شد.‌

سازمان‌های آتش‌نشانی در اقصی نقاط کشور با هدف نجات جان و اموال انسان‌ها تشکیل شده‌اند، آتش‌نشان قادر است در بحرانی‌ترین شرایط، خود را در دل آتش افکنده و جان دیگران را نجات دهد و یا از مال شهروندان در برابر آسیب‌ها محافظت کند. آتش‌نشانان در محیط‌های پر مخاطره از جمله انفجار‌ها و حریق‌های گسترده به امدادرسانی و عملیات می‌پردازند، از این رو هم آتش‌نشانی از جمله مشاغل سخت در کشور شمرده می‌شود.